พจนานุกรมศัพท์วรรณคดีไทย สมัยสุโขทัยไตรภูมิกถา

ไตรภูมิกถา (ไตรภูมิพระร่วง) เป็นวรรณคดีทางพระพุทธศาสนาที่พระมหาธรรมราชาที่ ๑ (พญาลิไทย) ทรงนิพนธ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ.๑๘๘๘ เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนา ด้วยเหตุนี้ คำศัพท์ในไตรภูมิกถาส่วนใหญ่จึงเป็นคำโบราณ คำภาษาบาลี สันสกฤต เขมร และยังมีคำภาษาถิ่น คำศัพท์ทางพระพุทธศาสนาอีกด้วย คุณค่าและเนื้อหาสาระของหนังสือไตรภูมิกถาล้วนน่าศึกษาค้นคว้า เพราะนอกจากจะให้ความรู้ทางพระพุทธศาสนาแล้ว ยังให้ความรู้ทางด้านอื่น ๆ เช่น อักษรศาสตร์ ภาษาศาสตร์ แพทยศาสตร์ ปรัชญา วัฒนธรรม